 |
Öz Geçmişi
Antoloji.com'daGüllük Dergisi.com'da
İletişim
ÖZGEÇMİŞİ
'Aklın ışığında, yüreğin sevgi çoğaltan derinliğinde dostça paylaşım dileklerim ve öz yaşam öykümle; merhaba can'lara... ' r.d
1958 yılının gri bir kasım günü kardeşlerin yedinci sırasında hayata 'merhaba' dediğimi söyleyip dursa da anacığım, on çocuk doğurmanın yanılsamalarını taşıyan hafızada; aslında baharın çağladığı bir günde doğduğumu kuvvetle vurgular, ablalarım. İlköğretim 2.sınıfın sonuna değin Erzurum-Şenkaya kazasına bağlı köyümde okudum.Çiftçilikle yaşamını sürdüren, beyni ve yüreğiyle yaşadığı çağın ve toplumun ilerisinde düşünebilen babam; yoksulluğun ağaların emrinde köleleştirdiği yaşam şartlarına bizi kurban etmeme adına Ankara' ya çeviriyor rotayı 'okuyup adam olalım' diye! .İlköğretim 3.sınıftan itibaren orta, lise ve işletme eğitimimle birlikte memuriyetlik hayatımı tamamlayarak emekli oldum 1999' da..Biri erkek diğeri kız, iki çocuk annesiyim.
1999 yılında eşimden ayrıldım.Ve o günden bugüne değin yaşam savaşımda oğlum ve kızımla birlikte yol alıyoruz acımasız koşullara rağmen; dirençle, umutla ve sevecenlikle.!
2001 yılı mayıs' ında Antalya' ya yerleştim. Artık yaşam trenimin son yolculuğunu bu güzel kentimizde geçirmek istedim; turunçların, portakal ve limon bahçelerinin baş döndürücü rayihâsında ve rengârenk çiçeklerin görkemli resminde...! Ama yazık ki insanoğlu, doymayan nefsi ve bilinçli-bilinçsiz duyarsızlığı ile bu güzelim şehrimizde de doğal dokuyu bozdu!
Ailem bana sevgiyi... katıksız, çıkarsız saf sevgiyi... almadan vermeyi ve ilâhi aşkı anlattı, öğretti. Aşkın, sevginin sınır tanımayan evrensel boyutlarını öğretti. Okumanın güzelliğini, okuyarak beynin karanlık dehlizlerini aşıp aydınlığa çıkabilmeyi öğretti. İnancın ayrıştırıcı değil birleştirici yanını, hoş görüyü, farklılıkların rengârenkliğinde yaşamın güzelleştirilebileceğini öğretti. Maddî hırsların zehirinde yok olmamayı, nefsine yenilmemeyi, paylaşmayı öğretti.
Ve bütün bu öğretilenlerin maddî anlamda belki de hep kaybettireceğini ama, insan olabilme şahikâsında kazancın inkâr edilemezliğini öğretti. Yaşamı bütün olumsuzluklarıyla ' bir bütün' olarak algılayıp seviyorum, çünkü; Yaratan'ın yarattığı yaratılana saygım var! Yerel değerlerim özümdür, evrensel değerler közüm...Ateş yanar nâr'ınan köze döner. Ben de özümle yanarak köze döndüm.
Sevginin çevrelediği yürekler de insan yaşar, doğa yaşar börtü-böceğiyle; kıyamam bir 'can'a! Zira, onu da doğuran ana!
Kendimce karalamalarda ve şiirlerimde kendimi, insanı, yaşamı arıyorum...
Şair olamadım ki! .. Kimbilir bir gün...
Ben sadece bir damla sevgiyim, sevgi! ..
Bu gök kubbede bir toplu iğne başı kadar yer kaplayan cürmümle...
Ve döşümde çoğalttığım sevgi damlalarımla...
|
|
