|
NAZIM TÜRÜ: SERBEST ZİNCİR
Mahşerde Başını İndirme Derim
Adamlık mezata düşerse erde
Erde vicdan kalmaz, bitirir zaman
Zaman acımasız, yıkar bütün düşleri
Düşlere keyfiyet bindirme derim.
Derim alışıp da, harman etme yalanı
Yalan kırk kapıyı kapar, haberin olsun
Olmaz kurtuluşun, jurnala yatmışsa heves
Hevesin kursağında besler yılanı
Yılanı sefayla sindirme derim.
Derim ki yüzüne; kazancın haral
Harala bastığın, çekilmeyen bir illet
İlletsin iblisten aldıysan madalya, ruhsat
Ruhsatı göster de tanısın millet
Milleti fişleme asılsız sözle
Sözü sükutla gemle, kandırma derim.
Demem o ki; laf üretip verdiğinde üstüne
Sormuyor mu sana; ‘Niçin, niye, kastı ne’?
Ne diyorsun sahi, çömez değilsin elbet
Elbet soğulmadı ya, koskoca yalan gölü
Gölü çeksen ayaza, yeşerir açar gülün
Gülü bırakıp, oynama her telde cambaz misali
Misali ganidir, utanıp başını döndürme derim.
Derler ki; ‘Yalancının mumu yatsıda söner’
Söner sönmesine de, tekrar yanmasa
Yanarsa benliğindendir, telafisi mahşere
Mahşerde başını indirme derim.
Osman Öcal
|
