|
NAZIM TÜRÜ : SERBEST ZİNCİR
Hayat Hızla Akıp Gider
Sandığın gibi tozpembe değil ki hayat
Hayat zarafetin kadar ince, gözyaşın kadar ağır
Ağır romanların çıkmaz sokaklarında kalanlar
Kalanlar hani bir köşe başında siner de
Sinip hani bekler ya gülüm, üşümüş haliyle
Haliyle perişan, avuntusuyla hayata tutunan
Tutundukları hayallerdir sadece gerçeklerden uzak
Uzak sevdaların uzaklaşan buluşmalarında
Buluştuğunu elele tutuştuğunu kurarsın ya
Kurarsın ancak gerçekte acıdır hayat
Hayat, su misali hızla akıp gider ya
Giden gençliğindir, içi dolmamış yılların
Yıllara meydan okuyan kahverengi saçların
Saçların, ahhh. O sevdiğim hilal gibi kaşların
Kaşlarının arasında şimdi çizgiler oluştu bak
Bak kendini göremediğin aynalara
Aynaların yansıtmadığı bahar, dönüşmeden hazana
Hazan mevsimi olmazsa olmazıdır hızla solanların
Solan renginde gördüğüm hasretimsin sevdam
Sevdama hırçınlığım, bu sessizce haykırışım
Haykırışımda kesik kesik, sonu gelmiş çırpınışım
Çırpınışım, sonsuzluğa sürsün dediğim beraberliğe
Beraberliğimizde, başka sonsuzluğa sürsün atını yalnızlık
Yalnızlık alın yazısı olmadan, bahtsızlık olmadan
Olmadan çık karanlık sokaklardan, çık ağır romanlardan
Romanların acıyla dolması beklenen yıllarından
Yıllarımız, yollarımız kaybolmadan buluşsun
Buluşsun hayata dair umutlarımız
Umutlarımız okunacak öykü tadında
Turan Ufuktan
|
