 |
Öz Geçmişi
Antoloji.com'daGüllük Dergisi.com'da
İletişim
AKROSTİK
SEVİLEN
- Her aşk, koynundaki vedaya gebedir.-
-S/-evilen dedim de içerim yandı;
Gönlümü e/zeli bir acı sardı…
Hanidir nerdeymiş v/uslatı onun?
Ne de çabuk i/çildi veda şerbeti,
Nereye gömüverdi ki L/eylanın adını?
Yoklara karışan kor olup e/ritti sevdanın tadını.
“Anmıyorsa adını unut sen de.”dedim n/az etti gönlüm.
S/evilen, ah sevilen!
Nerelerde e/rittin has duyguları
Vefasız değildin v/aatlerin nerde?
Hâlâ yüreğimde sevgin i/çerim kan ağlar
Adınla mı arayım seni l/akabınla mı nerelerdesin?
Gönlüme sarıp da sevdanı ah e/llere bıraktın beni.
Bükülü kaldım bu ilde görmeyesin sakın n/emlenmesin gözlerin.
S/evilen, duy sesimi!
Sanki e/l’aman mı dedirttim sana?
Koy elini v/icdanına da duy sesini.
Kalmadı mı hiç i/insafın nerde insanlığın?
Yargısız bir infazla sen l/inç mi ettin adımı?
Hadi göster bir erdem de e/diver bir veda,
Gönül telinde tek adım kalsın bir n/efeslik de olsa.
12.6.2009
Serap Hoca
|
